Door: Ron Mol

Het was best een beetje een vreemd weekend. Ik was in eerste instantie van plan om in Heerhugowaard te gaan rijden en had deze ronde dan ook ingeschreven. Heerhugowaard is een snelle asfaltronde maar ik heb er meerdere keren gereden en wat ik me herinner ….nooit prijs. Wel erg gezellig en aangezien teammate Peter Slegtenhorst hier tegenwoordig zijn woonstekkie heeft en ook nog teammate John Oudshoorn aan de start stond moest ik er wel heen gaan. Op de startlijst stonden bovendien stamgasten Maurice IJlstra en Simon Meijn, dat zou dus een gezellig weerzien worden.

Vandaag werd echter ook de R.v. Baarn verreden. Hier heb ik tot nu toe altijd prijs gereden en de ronde is op mijn lijf geschreven. Lekker zwaar. In 2007 werd ik er 2e achter de toenmalige NK Menno Helvensteijn. Bovendien is het een erg sympathieke organisatie. De bevolking in Baarn loopt massaal uit en het is er beregezellig, zelfs de lokale TV is aanwezig….Toen we de starttijden bekeken was de beslissing snel gemaakt. In Heerhugowaard was het vertrek om 10:00u! In Baarn 14:30u. Mijn vrouw had dus echt geen zin om op de vrije zondag om 7 uur op te staan dus als ik naar het hoge noorden wilde, dan moest ik alleen. OK, het werd Baarn….

Aangekomen in het Gooi was het broeierig warm. Ik maakte me wat zorgen of het wel droog zou blijven. Onderweg werd er echter een "weeralarm" afgegeven dus toen wist ik zeker dat het droog bleef. De voorspellingen kloppen de laatste tijd namelijk van geen kant. Droog bleef het.

De ronde is zwaar. Klinkers, vals plat, smalle bochten…lekkâh! Bij de inschrijving werd me verteld dat ik rugnummer 66 had maarrr, er waren echter twee nummers 66 uitgegeven dus ik kreeg een "bijschrijfnummer", nr 74. In Regio Midden hebben ze de kudtgewoonte om op rugnummer te starten en bovendien mag je het hek niet vast houden, je raadt het al…nr 66 mocht als een van de eerste naar voren en Jan Lul uit Den Haag ging als laatste van start. Nummer 74 had immers bijgeschreven…

Het was zwaar achterin. Veel te veel in de remmen en dan hard aanzetten. Ik moest naar voren! Het lukte zowaar en na een ronde of 3 reed ik bij de eerste 20. Ik had goede benen, bemerkte ik. Gisteren nog 2 uurtjes gefietst met TS Wannabe "Glasgowgirl"  en dat heeft geholpen.  Vrij gemakkelijk reed ik mee en moest me inhouden om niet te demarreren.Tot de finale…toen,… toen ineens liepen de benen vol. In al die jaren dat ik fiets heb ik zoiets nog nooit meegemaakt. Met nog 8 ronden te gaan stond ik ineens "geparkeerd'! De bovenbenen voelde alsof ze volgetankt werden met melkzuur. Ik kon niet meer aanzetten en in een ronde tijd was het over. Ik zakte door het peloton en moest opgeven. Wie weet wat dit is mag het zeggen….Morgen ga ik in elk geval mijn masseuse Lynda bellen, misschien kan zij me helpen

Zwetend reed ik op de jury af. De speaker vroeg wat er aan de hand was en ik kon niet meer uitkramen dan "het ging niet meer'…hij kon er om lachen en vertelde de toeschouwers vervolgens dat ik "Ron Mol" heette maar dat m'n shirt, broek en fiets vol stond met "Tom Schouten"…ik stond even met een bek vol tanden

Ik bekeek de laatste ronden dus maar vanaf de kant en wat er in de laatste ronde gebeurde was hilarisch voor het publiek maar een nachtmerrie voor René Bax.  Hij kwam juichend over de meet en kreeg vervolgens de bel voor de laatste ronde. Hij werd 42e…Cor vd Ploeg won de race uiteindelijk. Glasgowgirl werd ook helemaal van de wijs gebracht en heeft geen finishfoto kunnen maken….Die had ze toch al? René werd nog gevraagd naar de meet te komen maar daar had hij (begrijpelijk) geen zin an. Hij wilde zsm naar huis.

Nou ja, zaterdag zit ik in het wiel van Hans Weeda en/of Erik Meerkerk in Zuidland. Zondag aan de bak in Delft. Er zal toch nog wel een plek bij de eerste tien in zitten dit jaar?

Bekijk hier de foto's van Mevr. Mol

Door: Ron Mol

Het was een echt "kudtweekend" wat betreft valpartijen. Zaterdag in Oosterhout een zware valpartij van Freddy Keller. Stamgast John Oudshoorn heeft hem vandaag nog even gebeld en het blijkt dat hij zijn sleutelbeen heeft gebroken. Verder wat kneuzingen aan de ribben. Freddy is voorlopig dus even uit de roulatie.

Vandaag in Heerhugowaard was het weer raak. Nu was Stamgast Maurice IJlstra de pineut. Maurice kwam hard ten val en verblijft vannacht in het Medisch Centrum Alkmaar ter observatie. Zoals het er nu naar uitziet heeft hij 5 tot 7 zwaar gekneusde ribben en een hersenschudding. Zijn helm heeft de klap gelukkig goed opgevangen. Getwijfeld wordt nog aan een sleutelbeenbreuk.

Hierbij wensen we Freddy en Maurice natuurlijk een snel herstel toe. Wil je ze een berichtje sturen, mail dan naar freddykeller@concepts.nl  en/of  m.ijlstra@quicknet.nl.

Door: Ron Mol

Het is definitief, de "Katerkoers" is terug in Den Haag! Al in de jaren 60 was het een landelijk bekende cyclecross en werd o.a. verreden op Duindicht. Nu komt de cross terug op en rond de Uithof met start en finish op het parcours van HSK Trias.

De organisatie is in handen van Stichting Organisatie Sportevenement en HSK Trias. Het parcours is maar liefst 28oo meter lang. We kunnen dus uitkijken naar een mooie Nationale cross op 1 januari 2012. Het begint allemaal om 11:00u in de ochtend, niet te veel oliebollen eten dus op oudjaarsavond!

de Spartaan en Sparta

Door: Ron Mol

Maandagavond stond de R.v. Maassluis op het programma. Na maanden als een toerder te hebben geleeft was het weer eens tijd voor een koersje. De vorm is ver te zoeken maar "so what"! Na de duivelse R.v.h. Statenkwartier, die me twee jaar van m'n leven heeft gekost, gingen "Glasgowgirl" en ik lekker op vakantie. Drie weken in de verzengende hitte, beetje luieren, beetje toeren, beetje drinken…het beviel ons goed! Vooral de toertochtjes door de Chianti waren onvergetelijk.

Bij thuiskomst,in de herfst, werd de eerste wedstrijd Barendrecht. Volgen ging nog net. Hierna waren er eigenlijk geen koersen meer. Ook van trainen kwam er niet veel door dat pokken weer hier. Afgelopen zaterdag had ik Jacqui echter gek gemaakt om een stukkie mee te gaan fietsen. "Ff kijken hoe het gaat en dan kunnen we zondag altijd naar België voor de toertocht", had ik haar wijsgemaakt. We maakten een rondje van 50 km, windstil en schitterend weer. "OK, ik ga mee", zei ze na afloop.

Zondag reden we dus samen met de webmaster van het TSToerteam de "Fietsdodentocht". We moesten wel want de tweede tussenstop was midden in de PALM Brouwerij. Een ultiem herstelpalmpje stond op ons te wachten…Afijn, het eind van het liedje was dat ik haar 20 km moest duwen maar dat we wel een heerlijke dag hebben gehad! Ik was namelijk voor één dag de slankste van het peloton. Kan iemand me trouwens vertellen waarom al die toerders met "O-benen" fietsen?

Maandag zou het slecht weer zijn. "Ik ga niet naar Maassluis", had ik Jacqui ingefluisterd. Zij had dus de auto mee naar haar werk. Tegen alle verwachting in bleef het de gehele dag droog en dan gaat het toch kriebelen. Na thuiskomst van m'n werk heb ik toch maar een rugtasje ingepakt, snel een stroopwafel gegeten en op….naar Maassluis, op de fiets. Jacqui moest uit haar werk maar naar Maassluis komen om me op te halen. Ze deed het nog ook, die schat!

We gingen met 40 renners van start. Het parcours lijkt ieder jaar slechter te worden. De kuilen dieper, de geul na de wegversmalling ook dieper en tja,…je moet nu eenmaal het parcours rijden dat de organisatie je voor legt dus nie klagen nie!….. Bij de inschrijving zat de altijd vrolijke Kitty 't Hart me op te wachten. Één van de eerste renners die aan kwam was René den Boer. Altijd lachen met hem. Het bleek zijn eerste koers te zijn dit jaar en hij wist niet eens dat hij een Amateur- A licentie had. Gelukkig was de jury niet kinderachtig en mocht hij gewoon bij de Sportklasse starten. Chapeau voor de jury in Zuid-Holland!! René heeft zijn sporen al lang en breed verdiend in de wielersport en de jury begrijpt dit gelukkig.

De koers was zwaar. Teo Muis lijkt van een andere planeet te komen en dubbelde het peloton bijna, in z'n eentje. Wij mochten afsprinten voor de 5e plek en hoewel ik als eerste op de laatste bocht afging werd ik slechts 17e. M'n "toerderssprint" was om te janken. Toch was het meer dan ik had verwacht en ging lachend naar huis. Een "herstelwijntje" had ik wel verdiend…Een blik op het podium bewijst dat je tegenwoordig een "kale plaat" moet hebben om goed te rijden. Ik ga dus, net als Willem Hus,  mezelf een "garzelli-look" laten aanmeten

Door: Maurice IJlstra

-Hippolytushoef- Woensdag 27 juli j.l. werd op Wieringen het 3^e Open Wierings Kampioenschap wielrennen georganiseerd. Op het lastige rondje Westerklief/Oosterklief toonde veel-winnaar Brian Burggraaf uit Hoofddorp zich de sterkste. Het evenement leverde

€ 530,00 op voor KiKa (Kinderen Kankervrij). 

70 renners waren afgekomen op het OWK wielrennen 2011. Ondanks de vakantietijd een prima opkomst. Het evenement stond volledig in het teken van stichting KiKa dat strijd tegen kinderkanker. Aan de start enkele publiekstrekkers o.a. Tim Lemmers (Rabobank), Brian Burggraaf (Hoofddorp), Nederlands kampioen masters 40+ Rene Schuitemaker (Volendam) en “local hero” Marcel de Koning (Olbers & IJlstra). De 1^e ronde was geneutraliseerd. Enkele jeugdrenners mochten de 1^e ronde voorop rijden voor de grote mannen. Na deze ronde gingen zij van kop af en mochten de grote mannen los voor 70 minuten + 5 ronden. Gelijk vanaf het begin ging het gas erop. Er waren vele pogingen van renners om weg te rijden. Vooral op het klimmetje van Westerklief, welke van de korte steile kant werd beklommen, beproefden een hoop renners hun geluk. Niemand was echter sterk genoeg om alleen weg te blijven. Ook was er een aantal keer een groepje wat weg reed maar de vlucht duurde nooit langer dan 1 ronde. O.a. Tino Haakman (Enkhuizen), Marcel de Koning (Hippolytushoef) & Nederlands kampioen Rene Schuitemaker (Volendam) waren een aantal keer betrokken bij een vlucht. Het was een levendige koers die elke keer weer een ander beeld kreeg met andere renners op de kop van de wedstrijd.

 In de finale, met nog 10 minuten + 5 ronden te rijden, ontstond er een kopgroep van 7. Daarbij Burggraaf, Bakker & Scholte (Be-one/Verdoes), Koomen & Bos (Olbers & IJlstra),

v.Breda (wv West-Frisia) en Rene Schuitemaker (wv Greuter). Zij sloegen gelijk een gat van 20 seconden. In het peloton was even de organisatie zoek. Het waren echter de Elite-renners Tino Haakman & Ton Slippens die het peloton op sleeptouw namen en probeerden het gat te dichten. Vooraan was de samenwerking goed en draaiden de 7 prima rond. Zij hadden elkaar nog nodig om uit de greep van het peloton te blijven. Langzaam liepen de 7 verder weg bij de groep. Het gat werd max. 35 seconden en het peloton wist dat ze gingen strijden voor de troostprijzen. 

De 7 bleven samen tot de laatste ronde. Bij de op 1 na laatste beklimming van Westerklief trok Arjen Bos (Bolsward) vol door. Hij kreeg direct Burggraaf aan het wiel. Enkele renners kraakten maar konden onderaan weer aansluiten. Direct was het 1^e jaars belofte Rick van Breda (Den Helder) die demarreerde. Hij sloeg een gaatje van 5 seconden. Maar op Oosterklief kwam alles weer samen. Bos probeerde het nogmaals maar kreeg geen ruimte. Hij mocht gelijk de sprint aantrekken voor ploeggenoot Sander Koomen (Alkmaar). In de laatste bocht Westerklief weer op ging Koomen vol aan. Hij kwam echter te vroeg op kop waardoor Brian Burggraaf er nog overheen kwam en met gebalde vuist als winnaar over de streep kwam. Koomen werd 2^e. De 3^e plaats was voor Raymond Bakker (Julianadorp), gevolgd door de 1 voor 1 binnen druppelende andere koplopers. De kopgroep was volledig uit elkaar geslagen. De pelotonsprint werd gewonnen door Maurits Busse (Utrecht). 

Met Bruggraaf kreeg het 3^e OWK een mooie winnaar. Hij toonde zich dit jaar ook al de sterkste in o.a. de Tour de Lasalle, ronde van `t Zand en droeg de gele trui in de Rabo Meertour. Ook de opbrengst voor KiKa was mooi. Een hoop renners betaalde meer inschrijfgeld of waren zelfs met de pet rond gegaan in hun vriendenkring. € 530,- was uiteindelijk de opbrengst, wat het totaalbedrag van Stichting Wielerploeg Olbers & IJlstra voor KiKa brengt op € 17.582,31. Uiteraard was het OWK niet mogelijk geweest zonder de medewerking van de lokale en regionale ondernemers. Zij stelden mooie prijzen ter beschikking voor de renners. Er waren veel premies waardoor een hoop renners niet met lege handen naar huis gingen. 

Top 10 OWK 2011:

1. Brian Burggraaf (Be-one/Verdoes)
2. Sander Koomen (Olbers & IJlstra)
3. Raymond Bakker (Be-one/Verdoes)
4. Rick van Breda (wv West Frisia)
5. Arjen Bos (Olbers & IJlstra)
6. Rene Schuitemaker (wv Greuter)
7. Ed Scholte (Be-one/Verdoes)
8. Maurits Busse (wv West Frisia)
9. Melvin Bos (Progress)
10. Christiaan Ooijevaar (Afrit 71/Equi/Kolkman)